ഒരു നല്ല മഴയിലാണ്
പ്രകൃതിയും മനസ്സും 
വെളുത്തുപോവുന്നത്

സൌഹൃദങ്ങള്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ താടികളാണ്
വേരുകള്‍ വേണ്ടാത്ത
സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് ചുമക്കുന്നവ

അടച്ചു വച്ച ഫ്ലാസ്കിലെ, 
ചായയുടെ അമര്‍ഷം 
രുചി കെട്ട സ്വാദ്...

പടിഞ്ഞാറേ ഉമ്മറത്തിണ്ണയില്‍ 
നടന്നു കയറിയ നിഴല്‍ 
പഴമനസ്സിലെ ഘടികാരം

തുറന്നിട്ട വാതിലിനപ്പുറം , 
പറന്നുയരാന്‍ ഒരു ആകാശം 
എന്നിട്ടും എനിക്കൊരു നിഷ്കാസിതയുടെ മനസ്സ്

മേഘമായ് പാറാം, കാറ്റില്‍ 
ഊയലാടാം, ഒന്ന്
മഴയായ് പെയ്യലാണ് കഠിനം

മോഹിച്ചു ഗര്‍ഭം ധരിച്ച
ഏകാന്തതയില്‍
അസ്വസ്ഥതയുടെ നിലവിളിക്കൂട്ടങ്ങള്‍