മേഘങ്ങൾ
മലമുകളിൽ റോന്തുചുറ്റുന്നുണ്ട്
പ്രാവുകൾ കുറുകി

ഒരു ചോദ്യം

സ്വപ്നങ്ങളുടെ മുളഞ്ഞൊട്ടിയ മനസ്സിനെ

കോരിയെടുത്ത് ഉത്തരത്തില്‍ ഒട്ടിച്ചു 

തുറന്നിട്ട വാതിൽ
അകത്തു കയറിയ കാറ്റാണ്
ചിന്തകളെ പറത്തിയത്

അകമേ നിറഞ്ഞൊന്നിനെ
പുറമെ തിരഞ്ഞപ്പോഴാണ്
അകം ശൂന്യമായത്

മല ഇന്നെന്നോടു പറഞ്ഞത് :-

കാർമേഘങ്ങളിൽ മങ്ങാനും
ഒരു വെയിലിൽ തെളിയാനു
മേയുള്ളു എൻ മനസ്സ്

ശേഷിപ്പുണ്ടിത്തിരി,
ചാറ്റല്‍ മഴയായ് പെയ്തു പോയൊ-
രോര്‍മ്മയുടെ കുളിര്