ഓർമ്മയുടെ 
കരിയിലകൾ മൂടിയവയാണ് മടുപ്പിന്റെ
ഇടവഴികൾ

ആകാശം കോരിയെ- 
ടുത്തതാണെൻ സ്വപ്നങ്ങളെ
മഴവില്ലു തീർക്കാൻ

മൗനം
അർഥം പേറാത്ത വാക്കുകൾക്കൊ -
രൊളിയിടം

ഒട്ടുന്നില്ല
വിട്ടു പോരുന്നു ,ഇത്തിരി
പശ ചേർക്കണം മനസ്സിൽ

തിളങ്ങുന്ന നിലം
പ്രതിബിംബിച്ച ജനൽക്കാഴ്ചകൾ
വെയിലിന്റെ ശീതളിമ

പറക്കാനാകാശം
നൂലിഴയുടെ കുരുക്കുകൾ തീർത്തതെന്ന് 
പട്ടം

വാക്കുകളെ പേറാത്ത
മഴ പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ട്
മനസ്സിൽ

കാത്തിരിപ്പ്‌
ചിന്തകളുടെ 
ചിതല്‍

മേഘങ്ങൾ
മലമുകളിൽ റോന്തുചുറ്റുന്നുണ്ട്
പ്രാവുകൾ കുറുകി

ഒരു ചോദ്യം

സ്വപ്നങ്ങളുടെ മുളഞ്ഞൊട്ടിയ മനസ്സിനെ

കോരിയെടുത്ത് ഉത്തരത്തില്‍ ഒട്ടിച്ചു 

തുറന്നിട്ട വാതിൽ
അകത്തു കയറിയ കാറ്റാണ്
ചിന്തകളെ പറത്തിയത്

അകമേ നിറഞ്ഞൊന്നിനെ
പുറമെ തിരഞ്ഞപ്പോഴാണ്
അകം ശൂന്യമായത്

മല ഇന്നെന്നോടു പറഞ്ഞത് :-

കാർമേഘങ്ങളിൽ മങ്ങാനും
ഒരു വെയിലിൽ തെളിയാനു
മേയുള്ളു എൻ മനസ്സ്

ശേഷിപ്പുണ്ടിത്തിരി,
ചാറ്റല്‍ മഴയായ് പെയ്തു പോയൊ-
രോര്‍മ്മയുടെ കുളിര്

സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും
യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ക്കുമിടയിലാണ്
വസന്തം വിരിയുന്നത്

ഞാനോടിക്കുന്ന വണ്ടിയില്‍

എനിക്ക്

ഞാന്‍ പോലുമില്ല കൂട്ട് 

എനിയ്ക്ക് ചുറ്റും

വട്ടത്തിലോടി ഞാനൊരു

വട്ടപ്പൂജ്യമായി

കണ്ണിമാങ്ങാച്ചുന

പൊള്ളിച്ച ഓര്‍മ്മകളിലാണ്

മകരമഞ്ഞു പെയ്തത്