ഒരു നല്ല മഴയിലാണ്
പ്രകൃതിയും മനസ്സും 
വെളുത്തുപോവുന്നത്

സൌഹൃദങ്ങള്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ താടികളാണ്
വേരുകള്‍ വേണ്ടാത്ത
സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് ചുമക്കുന്നവ

അടച്ചു വച്ച ഫ്ലാസ്കിലെ, 
ചായയുടെ അമര്‍ഷം 
രുചി കെട്ട സ്വാദ്...

പടിഞ്ഞാറേ ഉമ്മറത്തിണ്ണയില്‍ 
നടന്നു കയറിയ നിഴല്‍ 
പഴമനസ്സിലെ ഘടികാരം

തുറന്നിട്ട വാതിലിനപ്പുറം , 
പറന്നുയരാന്‍ ഒരു ആകാശം 
എന്നിട്ടും എനിക്കൊരു നിഷ്കാസിതയുടെ മനസ്സ്

മേഘമായ് പാറാം, കാറ്റില്‍ 
ഊയലാടാം, ഒന്ന്
മഴയായ് പെയ്യലാണ് കഠിനം

മോഹിച്ചു ഗര്‍ഭം ധരിച്ച
ഏകാന്തതയില്‍
അസ്വസ്ഥതയുടെ നിലവിളിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ 

യാത്രയെന്നും മുന്നോട്ട്,
കണ്ടതെല്ലാം പിന്നോട്ട്,
വഴിയില്‍ കൊഴിയുന്ന സമയം

മനസ്സ് ദാഹം തീര്‍ത്തത് 
മരീചികയില്‍
നിറവില്ലാത്ത വാക്കുകള്‍

ഇന്ന്, മേഘങ്ങള്‍ മഞ്ഞായി തൊട്ടത്‌ 
മനസ്സിലാണ് 
അലിഞ്ഞു പോയത് വരച്ച രൂപങ്ങളും

മേഘങ്ങളില്‍ ഭാവം പകര്‍ന്നത് ഞാനാണ്,
ക്ഷണികം സുന്ദരം 
എന്നിട്ടുമെന്തേ അതെന്റെ സത്യമെന്ന് നീ ?!!!!

പുല്‍നാമ്പിലെ മഴത്തുള്ളി,
മായക്കണ്ണാടി
തെളിയുന്ന കൈരേഖകള്‍